Leading Jain philanthropist and head of Anandji Kalyanji Pedhi Shri Shrenik Kasturbhai passed away on 19th June 2014 morning at 7.35 IST in Ahmedabad. He was son of Shri Kasturbhai Lalbhai and father of CMD of Arvind Ltd, Sanjay Lalbhai.

Shrenikbhai was final decision maker and head of Anandji Kalyanji Trust which is the largest and the oldest Jain trust. The original charitable trust is said to have been founded somewhere in decades of 1630-40 AD by Shantidas Zaveri to manage the Shatrunjaya Palitana temples and is running under name & style of Anandji Kalyanji ni Pedhi of Ananadji Kalyanji Trust since decade of 1720. The available documentation takes the history of the trust to samvat 1777(1720 AD.The name ‘Anandji Kalyanji’ refer to the role of the trust bringing pleasure and bliss to the Jain pilgrims.

A sister organization, Seth Kalyanji Parmanandji Pedhi of Sirohi manages temples at Mt. Abu at Delwada, Bamanvad and Mundalstha. The trust spends more than Rs 15 crore every year in repair works of various Jain temples. Kasturbhai Lalbhai headed the trust for 50 years, followed by Shrenik Lalbhai for 30 years. Shrenikbhai was instrumental in the reconstruction and restoration of over 1,200 Jain temples across the country. The trust manages the following tirthas or temples.

-Shatrunjaya
-Ranakpur
-Girnar
-Kumbharia
-Taranga
-Maksi
-Sherisa
-Muchhal Mahavir Temple
-Chittorgarh Sattavis Dehra Temple
-Sammet
-Vamaj
-Banaras Kothi
-Rikhabdeo

Gandhian values, simplicity and service to society was his main motive. Throughout his life Shrenikbhai followed the Jain philosophy of simple living with minimum resources. He worked a lot for Jain community. He is known as prominent leader of Jain community. He was actively involved in contributing to education, religion, art and museums, charitable institutions.

Known as a Jain philanthropist, educationist and businessman, Shrenik Lalbhai made considerable contribution to the fields of education, business and Jain pilgrimage places.

Shrenik saw his father Kasturbhai Lalbhai start all the current companies of Lalbhai Group – Arvind, Atul, and Anil Starch while the former carried the baton along with other Lalbhai family members. Offering his condolence, Prime Minister Narendra Modi not only tweeted from his personal Twitter account stating ‘Shri Shrenik Lalbhai left a distinguished mark through his service to society. May his soul rest in peace. Offered condolences to his family’, but also spoke to his son Sanjay Lalbhai, CMD of Arvind Ltd on phone. A widower, Shrenik Lalbhai had lost his wife Pannaben a few years ago. The couple is survived by son Sanjay Lalbhai and his family, and daughter Kalpanaben (married).

Having graduated from MIT and Harvard University, Shrenik Lalbhai went on head Lalbhai Group’s textile business, apart from being actively associated with several education institutes. Shrenik Kasturbhai Lalbhai served as the Chairman of Deepak Nitrite Ltd. until 1998, apart from serving at Lalbhai Group companies for several years.

Peer Pressure & Bullying

Social pressure by members of one’s peer group to take a certain action, adopt certain values in order to be accepted and remain popular. Those who don’t adopt such actions and values are considered as ‘wet blanket’ (a dull or depressing person who spoils other people’s enjoyment).

Such people are not happily accepted in society and groups. To remain popular and happily accepted, affected people change their behaviors.

I want Cell phone because most of the kids have it

I want Tablet because most of the kids have it

I want North Face jacket because my friend has it

..

..

It is shameful to say ‘no’ when someone offers wine

It is shameful to say ‘no’ when someone offers cigarette

..

Continue reading Peer Pressure & Bullying

પીઅર પ્રેસર અને બુલીઈંગ

 આજ કાલ સ્કુલ માંથી પીઅર પ્રેસર અને બુલીઈંગ વિષે ઘણું સંભાળવા મળે છે. કયારેક બીજા નું પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ દબાણ કે ક્યારે લઘુતા ગ્રંથી થી ખોટી આદતો પડે છે.

  • બધા ની પાસે સેલ ફોન છે , મારે પણ જોઈએ

Continue reading પીઅર પ્રેસર અને બુલીઈંગ

પ્રગતિ કે બરબાદી ?

જેમ ઘર મોટા થાય તેમ ફેમીલી માટે સમય ઓછો થાય.

જયારે નાનું ઘર હતું ત્યારે વારંવાર એક બીજા સાથે બધું જ નક્કી કરતા હતા.

રસોઈ નો સમય પણ પ્લાન કરતા હતા. કુકર ની સીટી ઓફીસ ના કલાકો માં ના વાગે તેનું ધ્યાન રાખતા હતા.

જયારે નહાવા માટે નું બાથરૂમ એક જ હતું, ત્યારે નહાવાનો સમય પણ પ્લાન કરતા હતા.

જેમ જેમ ઘર મોટા થવા લાગ્યા તેમ અંતર વધવા લાગ્યા.

જયારે એક કાર હતી ત્યારે બહાર જવાનું પણ પ્લાન કરતા હતા.

જયારે બે કાર થયી ત્યારે જયારે બહાર જવું હોય ત્યારે બીજા ના ઉપર આધાર રાખ્યા વગર જવા નું ચાલુ થઇ ગયું

જેમ જેમ સુખ ના સાધનો વધવા લાગ્યા તેમ તેમ કુટુંબ ના માણસો પતિ, પત્ની, બાળકો ) એક બીજા પર આધારિત થવા ને બદલે સ્વતંત્ર થવા લાગ્યા. અંતર વધવા લાગ્યા.

આને સુખ વધ્યું કહેવાય કે વધુ દુખી થવાના રસ્તા જાતે શોધ્યા કહેવાય. આને શુ એમ કહેવાય કે જાણી જોઈ ને દુખી થવા મોટા ઘર લીધા, ખર્ચા વધાર્યા, આવક વધારી, એક બીજા ને મળવા નો સમય પણ ગુમાવ્યો,
પહેલા પણ ગ્લાસ અડધો ભરેલો હતો. અડધો પ્રેમ, હુંફ, લાગણી, અને સંગાથ થી. અને અડધો ખાલીપો સગવડો, સાધનો નો હતો.

અત્યારે પણ ગ્લાસ અડધો ભરેલો છે. અડધો સગવડો અને સાધનો થી. અને અડધો ખાલીપો છે પ્રેમ, લાગણી, અને સંગાથનો.

સગવડો વધી, ખર્ચા વધ્યા ,આવક પણ વધારવી પડી
અને સમય ખૂટી ગયો.

શું તમારી સાથે પણ આવું જ થયું છે?

શું આ બાજી ફીટાઊંસ કરી ને પાછા પહેલા ના પ્રેમ અને સંગાથ વાળા જીવન માં પાછા જવાય?

દોસ્તી

અમર અને વિજય બે જીગરી દોસ્ત હતા. બંને ને એક બીજા વગર ચાલતું નહોતું. એક ની તબિયત ખરાબ હોય તો બીજો તેનું ખુબ ધ્યાન રાખતો. જો રોજ એક બીજા ને મળે નહિ તો ચેન ના પડે. એક બીજા ના સુખ દુખ ના સાથી હતા. અને વારંવાર ઝગડતા પણ હતા પણ તેમનો ઝગડો તેમને વધારે નજીક લાવતો હતો. અત્યારે પણ દોસ્ત છે પણ જીગરી નથી રહ્યા. કેમ? આગળ વાંચો.

અમર ના લગ્ન થઇ ગયા. વિજય એ અમર ને કહ્યું કે તારા લગ્ન થયા,હવે તું બદલાઈ જઈશ. અમર અને વિજય ની દોસ્તી માં કોઈ ફરક પડ્યો નહિ. લગ્ન પછી અમર એ નવું બાઈક લીધું. અને સૌ પ્રથમ વિજય ને બેસાડ્યો. અમર ની પત્ની ને દુખ થયું. કાયમ માટે અમર ને ટોણો મારવા લાગી. પણ સમજી ગયી કે બંને દોસ્તો ની વચ્ચે આવવાની કોઈ જરૂર નથી.

સમય પસાર થતો ગયો. એક દિવસ વિજય ના પણ લગ્ન થઇ ગયા. અમર અને વિજય ની દોસ્તી માં કોઈ ફરક પડ્યો નહિ.

બંને મિત્રો પોતાની જીંદગી માં ખુબ જ ખુશ હતા. સમય વીતતો ગયો. બંને ને જીવન માં નવા સંબંધો થવા લાગ્યા. એક બીજા ને મળવાનો સમય ઓછો થતો ગયો.

હવે પહેલા ની જેમ તે વારંવાર તો નથી ઝગડતા પણ તે ઓ ક્યારેક ક્યારેક ઝગડતા હતા. પણ હવે ના ઝગડા માં તે નજીક આવવાની બદલે દુર થતા હતા

સમય પસાર થતો ગયો. આજે પણ બંને દોસ્ત તો છે. પણ ખોવાઈ ગયા છે પોત પોતાની જીંદગી માં.

એક બીજા ને મળવા તો શું વાત કરવા નો પણ સમય નથી. કદાચ સમય તો છે પણ યાદ નથી આવતું. યાદ પણ આવે છે પણ ઈચ્છા નથી થતી.

શું તમારી સાથે પણ આવું થયું છે?

શું દોસ્તી ફક્ત કુવારા માણસો નું જ કામ છે?

પત્ની

ભૂલો બધું બીજું બધું, ઘરવાળી ને ભૂલશો નહિ
અગણિત છે તોફાન એના, એ કદી ભૂલશો નહિ

કાળજા તમારા પત્થર થી છુંદી છુંદી ને કજિયા કરે
એ ઝંઝાવાતી પત્ની ને કદી ભૂલશો નહિ

ક્રિકેટ બદલી ને સીરીયલો જોયા કરે
એ ઉપાધી ના પોટલા ને કદી ભૂલશો નહિ

ફેશન ની કોપી કરી કરી ને નવા નવા પર્સ લાવશે
હની હની કરીને બચત ખતમ કરે, એને કદી ભૂલશો નહિ

એનું કામ કઢાવવા રમકડા ની જેમ રાખશે
એ શ્રેષ્ઠ નહિ પણ રાખ છે, એ માનવું ભૂલશો નહિ

એના સંકટ ના ચક્રવ્યૂહ સામે કોઈ ચાલીસા પણ ના ફળે
એવી ત્રાસવાદી ના ત્રાસ ને કદી ભૂલશો નહિ

ધન ખર્ચતા મળશે બધું, આવી બલા મળશે નહિ
અગણિત છે નુકશાન એના, એ કદી ભૂલશો નહિ